zakochana w kinie

Ten film wywołał skandal w Hiszpanii. Pedro Almodóvar zarzuca Hiszpanom, że przez prawie 90 lat od początku wojny domowej nie skonfrontowali się ze swoją trudną historią. Katarzyna Kobylarczyk w książce "Strup. Hiszpania leczy rany" pisze- Hiszpania jest wielkim cmentarzyskiem, setki tysięcy szczątków ludzi,ofiar bratobójczej wojny, jest nadal nieodnalezionych i niezidentyfikowanych. O tym właśnie jest główny motyw filmu. Ale nie tylko.  40-letnia fotografka (w tej roli Penélope Cruz,nominowana do Oskara), bez męża i dzieci, niezależna zawodowo,postanawia odnaleźć szczątki swojego dziadka,zaginionego w czasie hiszpańskiej wojny domowej. Odzywa się do poszukiwaczy zaginionych grobów historyków. Z jednym z mężczyzn zaangażowanych w misję poszukiwawczą zachodzi w ciążę.  W szpitalu przed porodem poznaje młodą kobietę, również przed porodem, która nie wie kto jest ojcem jej dziecka- była na imprezie, pijana i pod wplywem narkotyków. Fotografka i dziewczyna wymieniają się numerami...

Filmow o lady Di jest mnostwo. "Biedna lady Di" przewija sie przez filmy fabularne i seriale. Tym razem na ekrany kin trafia obraz zupelnie inny. Wyjasnie dlaczego mam skojarzenia z "Wstretem" Polanskiego, filmu z 1965 r. z mloda Cathrine Deneuve. "Spencer" otwiera sie scena kiedy Diana jedzie polna droga, zdenerwowana bo nie wie gdzie jest. Czy to normalne, ze zona nastepcy tronu jedzie sama, bez ochrony i szofera? Na pewno nie. Widzimy zbuntowana kobiete w srednim wieku. I taki obraz przewija sie przez caly film. Akcja dzieje sie w ciagu 3 swiatecznych dni w palacu Windsorow,blisko rodzinnej siedziby Spencerow. Dzis dom Diany to zamknieta na glucho rudera ktora grozi zawaleniem. Diana wspomina ze ojciec opowiadal jej ze Spencerowie pochodza z linii Anny Boyeln,ktora byla scieta. Henryk VIII, ktory zapisal sie w historii swiata jako zabojca zon, wisi w palacu Windsorow na wielkim obrazie i lypie groznie na Diane. Karol,jej maz, tez ma kochanke. Tesciow...

Wracamy do kin i oczekujemy, ze po ponad roku pandemicznego zamkniecia repertuar nas zachwyci, nasze potrzeby dobrych filmow sa wysrubowane. "Ostatnia noc w Soho" nie jest filmem zlym i warto zobaczyc aczkolwiek mnie rozczarowal. Mam wrazenie ze najlepsze sceny byly w trailerze (co czesto sie zdarza, bo w koncu to trailer ma przyciagnac widzow do kina). O czym jest film? Dziewczyna z malego angielskiego miasteczka dostaje sie do prestizowej szkoly projektantow mody w Londynie. Jest to spelnienie jej marzen. Dziewczyna wydaje sie byc ekscentryczna, poniewaz uwielbia mode i muzyke lat 60tych, troche odstaje od wspolczesnej mlodziezy. W Londynie nie wytrzymuje w akademiku i wynajmuje w Soho maly pokoik. Zasypia i pierwszej nocy ma dziwny sen- cofnela sie do Soho lat 60tych! I do tego w tym snie jest zupelnie inna osoba! Nie bede wiecej opowiadac, zeby nie robic spoilera. Film jest reklamowany jako horror. Ale czy jest to horror czy raczej thriller czy nawet musical z piosenk...

Gdzie jest granica obsesji na punkcie talentu czyjegos wiedza tylko Ci ktorzy za tym talentem gonia. Tytulowa bohaterka marzy o napisaniu pieknego poematu, o rozwinieciu talentu, ktorego niestety nie posiada. Chodzi na lekcje poezji zeby sie nauczyc pisac ale nie da sie tego nauczyc. Jest jednak na tyle swiadoma by zauwazyc w jednym ze swoich wychowankow ten talent. Dziecko ma 5 lat i slowa same nieswiadomie do niego przychodza. Przedszkolanka postanawia te talent rozwijac,ale rodzina dziecka niekoniecznie tego chce. Szereg wydarzen gdzie kazdy chce dla dziecka dobrze doprowadza do zaskakujacego finalu. Jest to jeden z lepszych filmow jakie ostatnio widzialam,bardzo polecam.

Joanna Bator w ksiazce "Ciemnosc prawie noc" nie owija w bawelne. Przemoc wobec dzieci jest faktem i to matki glownie jej dokonuja. Film Lankosza jest wierny basniowemu klimatowi ksiazki,realizm magiczny z kazdej sceny wydziera. To opowiesc o traumie transgeneracyjnej, teori trzech pokolen- pierwsze w ktorym wydarzyla sie jakas trauma,drugie gdzie dzieci nosza te traume niewiadomie i trzecie pokolenie, ktore ma szanse na zmiany... Glowna bohaterka, grana przez Magdalene Cielecka, przyjezdza do Walbrzycha zeby przygotowac reportaz o zaginionych dzieciach sama wraca do swojej przeszlosci. Mecza ja koszmary, wspomnienia, nie moze sobie przypomniec wydarzen, ktore wplynely na cale jej zycie. Dopiero praca nad reportazem przyblizy ja do prawdy o swoim dziecinstwie. Doskonale zdjecia Koszalki nadaja niezwykly klimat- ciemne wnetrza pokoi, ciemne ulice. Ale w tej ciemnosci jest szansa na zmiane, tyle ze po uswiadomieniu sobie zla jakie bohaterow otacza. Polecam chociaz film jest br...

Film,ktory bez watpienia jest niezwyklym sukcesem miedzynarodowym i ktory umocnil pozycje Pawla Pawlikowskiego wsrod najwazniejszych rezyserow naszych czasow na swiecie. "Zimna wojna" bardziej zachwyca krytykow niz "Ida", moze dlatego ze oprocz polityki w tle jest historia milosci niespelnionej,co sie zawsze podoba. Mysle ze sposrod 3 nominacji dostanie Oskara za zdjecia. Nie bede opisywac filmu,warto isc samemu do kina i zmierzyc sie z tym filmem. Ja przyznaje sie nie jestem wielka fanka i zaraz napisze dlaczego. Co nie zmienia sytuacji ze ciesze sie sukcesem i nagrodami tego dziela, bo nam w Polsce potrzeba tych sukcesow... Po pierwsze- to co bardzo podoba sie na swiecie to ze akcja dzieje sie w wielu krajach zarowno Europy Zachodniej jak i Wschodniej. To powoduje umiedzynarodowienie wydarzen i kazdy moze sie odnalezc w tym filmie. Ja jednak czepiam sie szczegolow- a skad paszport pytam? Kto sobie tak jezdzil w latach 50tych i 60tych? Jestem w stanie zrozumiec gl...

Tytuł tego posta to "W twarz", bo to robi z nami reżyserka filmu "Twarz", Małgorzata Szumowska. Uderza nas, widzów, raz po raz do takiego stopnia, że jak wychodziłam z kina czułam się pobita. Szumowska chciała wstrząsnąć i wstrząsnęła. Ale czy to co zobaczyliśmy w filmie nie jest nam znane, czy nie mamy świadomości w jakim kraju i społeczeństwie żyjemy? Dla mnie tego było za dużo... Ale po kolei. O czym właściwie jest "Twarz"? To zbiór róznych polskich historii, takich jak budowa figury Jezusa większego niż w Rio (bo my musimy być lepsi), przeszczep twarzy (twarz owszem nowa, ale jak to wygląda!), egzorcyzmy, patriarchat. To świat wyjątkowo brzydkich ludzi, wrednych i zazdrosnych. Akcja dzieje się w małej wsi podkarpackiej, gdzie wrażliwy główny bohater ulega wypadkowi przy budowie Jezusa na miarę naszych czasów. We wsi tej rządzi kosciół i ksiądz. Nieważne że pół kościoła na pasterce jest pijane, ważne że dają datki na figurę Jezusa. Spowiedź pokazana j...

Bartosz Prokopowicz, kiedyś operator dziś reżyser, po udanym debiucie pt "Chemia", filmie - wspomnieniu żony, która zmarła na raka, zalozycielki fundacji Rak and Roll, Magdy Prokopowicz, powraca z filmem inteligentnym, lekkim i bardzo współczesnym. Tak jak "Chemia" była dla mnie za ciężka tak "Narzeczony na niby" naprawdę bawi. Inteligentne dialogi, ciekawe postacie plus scenariusz. Dodatkowo muszę oddać hołd Piotrowi Adamczykowi, który jest genialny w rolach komediowych. Sonia Bohosiewicz oraz Karolak również świetni! Nie chce opowiadać fabuły filmu, to co zwróciło moją uwagę to przesmiewczy stosunek Prokopowicza do środowiska reżyserów oraz świata tzw show biznesu. Zna to środowisko i doskonale je sportretowal i sparodiowal. Reżyser, który wtrąca w co drugim zdaniu angielskie słowa jest bardzo przekonujący. Wiadomo że po angielsku wszystko brzmi "profesjonalniej" niż po polsku. Są też wszystkie warszawskie snobizmy jak apartament na ulicy T...

Nowy film Arfonsky'ego jest chyba jednym z najtrudniejszych do zrozumienia. Plejada pierwszego garnituru aktorów Hollywodu takich jak Lawrence i Bardem wg mnie filmu nie ratuje...nie wiem o czym był ten film! Z wielu recenzji dowiedziałam się, że to było o twórczej niemocy, o braku inspiracji i natchnienia. Artysta-poeta, który nie pisze, bo nie ma o czym. Potrzebuje wydarzeń dramatycznych żeby napisać utwór, który spowoduje że tłumy fanów ruszą na jego dom. Dom też jest symbolem - kobieta. Jennifer Lawrence gra żonę Poety. Dobrą, wiecznie w tle swojego męża, zakochaną w nim i mu oddaną. Mimo że mąż od pierwszego kadru filmu unika jej, woli towarzystwo fana, który wpada do jego domu znikąd. Bardem został dobrze dobrany do tej roli - jego macho uroda pasuje do narcystycznej osobowości bohatera. Pytanie czy Lawrence, którą znamy z ról silnych kobiet poradziła sobie z ukazaniem bezradności i delikatności? Film jak to u mistrza Arfonsky'ego ma klimat. Cały czas widz czuje się j...

Ile przeciętny Polak wie o Kolumbii? Że przemoc, że bieda, że slamsy. Mniej więcej tyle. Hit Netflixa "Narcos" pokazuje Kolumbie i jej obywateli wielowymiarowo - piękne krajobrazy, cudowne plaże, nastalgiczna muzyka, ludzie otwarci i ciepli, kochający swoje rodziny i swoją ojczyznę miłością szaloną. Jeden z bohaterów mówi "Jest takie kolumbijskie powiedzenie: Bóg stworzył Kolumbie tak piękną, że wzbudza zachwyt całego świata. Żeby wyrównać rachunki zasiedlil ją złymi ludźmi, którzy życie tutaj przemienili w piekło". Serial opowiada o walce garstki odważnych ze zdemoralizowanymi handlarzami narkotyków, w tym z największym z nich, Pablo Escobarem. Handlarz legenda, wybrany do Kongresu Republiki, jeden z najbogatszych ludzi świata. Stworzył w Kolumbii swoją własną armię żołnierzy, która praktycznie przejęła władzę. Skorumpowani urzędnicy i policjanci pomogli w stworzeniu imperium Escobara. Jednocześnie twórcy serialu postarali się pokazać go jako kochającego ojca, wraż...

Po obejrzeniu "Atomic blonde" (choć "obejrzenie" to może za dużo powiedziane gdyż większą część filmu miałam zamknięte oczy i zatkane uszy by nie oglądać makabrycznych scen i nie słyszeć trzasku łamanych kości) miałam następującą refleksję - kiedy w końcu główna bohaterka będzie nieatrakcyjna i nie w szpilkach??? Ten film to zbiór mizoginistycznych fantazji. Właściwie nie bardzo wiadomo o czym (oprócz mizoginistycznych fantazji) jest to opowieść. Niby agentka rozpracowuje innych agentów w Berlinie roku 1989 tuż przed upadkiem muru, ale prawdę mówiąc można się pogubić w wielu wątkach. Dialogi tragiczne, sztuczne, sztampowe. Widać że reżyser to były kaskader ponieważ ilość rzucania się na podłogę, ścianę i salt w powietrzu zdecydowanie przekracza średnia filmową. Miało to być kino gatunku akcji, które ze swojej struktury nie wymaga ambitnych dialogów, ale tutaj forma przerosła treść. Jasny punkt filmu to główna rola Charlize, jest świetna, stara się nadać treść byl...

Pamiętam jak lat już naście temu udałam się do kina na nowy film z Tomem Hanksem "Szeregowiec Ryan", o którym nic (wyjątkowo) nie przeczytałam. Myślałam że to kolejna komedia. Pierwsze 15 minut przekonały mnie, że się mylę. Te pierwsze 15 minut przeszło potem do klasyki kina światowego jako wybitnie realistyczne pokazanie jak wygląda wojna naprawdę. Tak realistyczne, że wielu widzów na świecie nie było w stanie tego filmu obejrzeć ze względu na drastycznosc scen. W "Szeregowcu Ryanie" wojna to przede wszystkim wystrzeliwane głowy, odpadające nogi i ręce, wypadajace wnętrzności. Nie da się ukryć, że faktycznie tak wojna wygląda, ale można też pokazać ją tak jak zrobił to Christopher Nolan w "Dunkierce". Już od pierwszych ujęć czujemy strach. Pusta ulica, po której biegną młodzi chłopcy w mundurach żołnierzy, zatrzymując się co pewien czas w oknie jakiegoś opuszczonego domu z nadzieją znalezienia jedzenia lub papierosa. Nie trwa to długo, ponieważ zaczyna s...

Reżyser Asghar Farhadi znany jest na świecie z nagrodzonego Oskarem filmu "Rozstanie". Umie pokazać relacje damsko - męskie w świecie, w którym mężczyźni  nadal mają religią uświęcona pozycję. Reżyser w filmach z małą ilością dialogów umieszcza ogromny ładunek emocji. Staje po stronie słabszych, jednocześnie krytykując patriarchalna kulturę wschodu. Udowadnia, że wszędzie targaja nami te same emocje, niezależnie od wyznawanej religii i systemu politycznego. "Klient" opowiada o małżeństwie aktorów, którzy muszą szybko opuścić planowane do wyburzenia mieszkanie. Znajomy z teatru proponuje swoje, które wynajmuje. Nie mówi parze, że wcześniej przebywała tam prostytutka. Pewnego dnia mąż po powrocie do domu zastaje w mieszkaniu pobita i nieprzytomna żonę. I zupełnie jak w filmach Alfreda Hitchcocka od wybuchu się zaczyna, a potem napięcie rośnie jeszcze bardziej. Farhadi jak psycholog ukazuje, że jedno wydarzenie może wywołać wiele skutków ubocznych. Nagle mąż, koch...

Włoska komedia, na której sala płacze ze śmiechu z inteligentnych dialogów i zwrotów akcji. W roli głównej Kasia Smutniak, świetna! Reżyseria Paolo Genovese, który zrobił już kilka filmów, w Polsce nieznanych. Ten dostał nagrodę Włoskiej Akademii Filmowej za najlepsze dzieło 2016 roku (oraz mnóstwo innych) i pobił rekord frekwencji we włoskich kinach. Możemy podejrzeć jak Włosi w średnim wieku spędzają wieczory, choć nie o to w filmie chodzi. Oczywiście jest jedzenie, tiramisu, wino, gnocci, czyli to co z Włochami się kojarzy. Temat jest jednak uniwersalny. Trzy pary spotykają się obejrzeć zaćmienie księżyca. Jedna z bohaterek wpada na pomysł urozmaicenia dość monotonnej nasiadowki - każdy z siedzących przy stole ma pokazać telefon i każdy sms odczytać oraz każdą rozmowę przeprowadzić w opcji głośnomówiącej. Jak można się domyślić ujawnione zostają sekrety jakie każda z par ma. Klimat filmu trochę przypomina mi hiszpański hit 2016 r. "Ocho apellidos vascos" (tytuł polski ...

Magia kina na żywo - świetne warsztaty charakteryzacji w Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych!Chciałam uczestniczyć w takich zajęciach od bardzo długiego już czasu, ale nigdzie nie było nic takiego. Szukałam szukałam i w końcu znalazłam. Warto o tym pisać, bo zajęcia z prawdziwą charakteryzatorka w wytwórni filmowej to dla kinomaniaka smaczek! Zresztą nie tylko dla kinomaniaka. Polecam odwiedzić stronę wytwórni, bo oprócz warsztatów można wejść z przewodnikiem na plan filmowy filmu Karbala i dowiedzieć się jakie mnóstwo ludzi pracuje przy powstawaniu filmu! A poniżej próbka pracy warsztatowej :)

Agnieszkę Holland uwielbiam, filmów wyreżyserowanych przez jej córkę nie znam. Kasia Adamik skorzystała z historii prawdziwej, która sama z siebie jest już barwnym materiałem na film. Ale niekoniecznie musi to być recepta na sukces. Z jakiej opowieści skorzystała? Typowo tabloidowej - mężczyzna zostaje podejrzany o morderstwo, ponieważ opisał je w wydanej przez siebie książce pt "Amok". Książka się nie sprzedała ani nie wywołała większych emocji do czasu gdy jeden z prowadzących śledztwo w sprawie kilka lat wcześniej znalezionego ciała w Odrze nie zauważył podobieństw w opisach zabójstwa. Autor książki skazany został na 25 lat,  ale uparcie nie przyznaje się do winy. Sława jaką zyskał mu nie przeszkadza wręcz przeciwnie, bez oporów sprzedał prawa do jej sfilmowania. Reżyserka skupiła się na wątku policjant - psychopata. Potyczki intelektualne są przerysowane i odbieram to jako poczucie humoru reżyserki. Dialogi pomiędzy panami są momentami irytujące, ale mógł być to zabie...

Thriller, który wbija w fotel. Emocjonalny,  przerażający,  zapierający dech w piersiach. Amy Adams w chyba jednej z najlepszych swoich ról! Historia opowiedziana przez Toma Forda jest wielowymarowa. Mamy opowieść w opowieści. Marszandka, właścicielka galerii sztuki nowoczesnej, wiedzie wygodne życie obok męża businessman'a. Pewnego dnia do galerii pocztą przychodzi pięknie opakowana książka byłego męża bohaterki. Mąż z którym rozstała się 20 lat wcześniej próbował pisać, ale jego próby literackie nie podobały się żonie. Teraz zaczyna czytać mrozaca krew w żyłach historie. Nocą teksanska autostrada jedzie rodzina, kobieta, jej mąż i córka nastolatka. W pewnym momencie oślepia ich przejeżdżający obok samochód. Próbują zjechać, ale samochód blokuje im przejazd. Zatrzymują się by przepuścić go, ale ten zajezdza im drogę. Wychodzi z niego trzech typów, którzy zarzucają kierowcy że spowodował wypadek. Atmosfera gestnieje. Nie będę pisać co się dzieje dalej. Fordowi udało się ...

Jarmush wraca na ekrany z bardzo udanym "Patersonem", filmem który jest hołdem dla wszystkich artystów. Kino ciepłe, bez fajerwerków, z niewieloma dialogami,ale świetnie nakręcone i perfekcyjnie wyreżyserowane. Film prosty, ale przesiąknięty jarmush-owskim realizmem magicznym. Opowieść o kierowcy autobusu, który w wolnym czasie od pracy pisze wiersze, uwodzi małymi środkami. Główny bohater codziennie ma te same rytuały, praca, wychodzenie z psem narzeczonej, wieczorne piwo w barze, gdzie codziennie rozmawia z tymi samymi osobami. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie wiersze, które kierowca pisze w wolnych chwilach. Poezja jest w każdym kadrze filmu, zwyczajne czynności nabierają artyzmu, a niepozorni obywatele amerykańskiego miasteczka okazują się być utalentowanymi malarzami, aktorami czy poetami. Bohater w pralni spotyka młodego rapera, który uczy się śpiewania o swoim mieście, rozmawia z dziewczynką piszącą bardzo dojrzałe poematy, ogląda wyczyny bezrobotnego ak...

Oba filmy weszły do kin równocześnie i choć reprezentują zupełnie inne gatunki to co je łączy to kawał dobrej roboty aktorskiej. "Powidoki" są popisem fenomenalnej gry Bogusława Lindy,w "Konwoju" napięcie buduje Więckiewicz,Bluszcz,Gajos i Ziętek. Jeden i drugi film gorąco polecam! O "Powidokach" głośno było jeszcze przed zakończeniem zdjęć w Łodzi w związku z niecenzuralnymi wypowiedziami Lindy na temat mieszkańców tego miasta. Śmierć Andrzeja Wajdy nadała filmowi status "ostatniego" co też zobowiązuje. Promocja filmu na świecie spadła na Bogusława Lindę, który ponownie nie wytrzymał i skomentował po swojemu, że scenariusz był totalnym gniotem i że musiał mocno się aktorsko wysilić by w ogóle film był strawny. To co pokazuje Linda na ekranie jest powrotem do jego najlepszych ról: z "Przypadku" Kieślowskiego i "Kobiety samotnej" Agnieszki Holland. Kiedy nie był jeszcze Franzem Mauerem z "Psów" ani bodygardem z ...

Nie było bardzo głośno o tym, że ceremonia rozdania Europejskich Nagród Filmowych w tym roku odbywa się we Wrocławiu. To wyjątkowe wydarzenie dla wszystkich kochających kino europejskie (takich np jak piszący tę relację kinomaniak). W końcu w Polsce odbywają się wydarzenia kulturalne oglądane przez miliony widzów. Duża w tym zasługa prezydenta Wrocławia. Ale przede wszystkim Oskar dla "Idy", nagrody dla Szumowskiej w Berlinie za "Body/Ciało", ostatnie sukcesy "Córek dancingu" na festiwalu w Sundance pomagają zwrócić uwagę filmowców na Polskę. Mamy się czym pochwalić i czas na większą promocję na świecie polskiego kina. Więcej takich wydarzeń w Polsce, bo mamy zarówno świetną infrastrukturę w postaci nowoczesnych sal, jak i wspaniałych artystów, niczym nie ustepującym europejskim sławom. Jestem naprawdę dumna, że tak ważna dla europejskiego kina uroczystość odbywa się we Wrocławiu. Uroczystość prowadził Maciej Stuhr, który moim zdaniem świetnie poradził...